Με την λέξη «ραγιάς», περιγράφεται υποτιμητικά ο υποταγμένος και υπόδουλος. Όχι ο σκλάβος, γιατί ο σκλάβος έχει την ελπίδα να λευτερωθεί, αλλά ο δούλος που αποδέχθηκε την μοίρα του, δεν αντιστέκεται και προσκυνάει τον αφέντη. Τη λέξη αυτή χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να περιγράψουν τους μη μουσουλμάνους κατοίκους της αυτοκρατορίας. Η λέξη είναι Αραβικής προέλευσης και προέρχεται από το «Ράγι» που σημαίνει «κοπάδι». Ραγιάδες ως επί τω πλείστον αποκαλούνταν οι Έλληνες. Δεν είχαν δικαιώματα και ήσαν υποχρεωμένοι να προσκυνούν τους Τούρκους και να πληρώνουν κεφαλικό φόρο.

Είναι απίστευτη η συμπεριφορά εκείνων των υποταγμένων στον Ερντογάν Κυπρίων που τον εμφάνισαν ακόμη και ως σωτήρα του Κυπριακού λαού, μιας και νίκησε τους πραξικοπηματίες και μας έσωσε από επέλαση των δυνάμεων κατοχής. Είναι απίστευτος ο τρόπος που αναλύουν τα γεγονότα για να χωρέσουν στην από χρόνια εθελούσια υποταγή τους στους εισβολείς, κατακτητές και πορθητές της πατρίδας μας. Για να χωρέσουν στα έκνομα σχέδια της Τουρκίας που τα βάφτισαν ΔΔΟ και μας λένε ότι μέσα σ αυτήν, χωράνε τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα ενός ολόκληρου λαού. Και σέβονται λένε το οριακό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά δεν μπορούν να δεχθούν πως είναι δυνατόν το 82% ενός πληθυσμού να αποφασίζει για το μέλλον του. Την απόφαση πρέπει να την λάβει το 17%. Αλλά , ούτε δέχονται πως οι υπόδουλοι συμπαγείς πληθυσμοί του κατεχόμενου Κουρδιστά, που αποτελούν το 25% των πολιτών της σημερινής Τουρκίας διεκδικούν την απελευθέρωση τους. Ούτε το ότι το 90% των αυτοχθόνων Αρμενίων κατοίκων του Ναγκόρνο Καραμπάχ διεκδίκησε και κέρδισε την Ελευθερία του, ξεκινώντας τον πόλεμο ρίχνοντας πέτρες. Είναι αποσχιστική κίνηση λένε η αυτοδιάθεση του Καραμπάχ.
Παράλληλα όρμησαν να κατασπαράξουν τον Χρίστο Ρότσα που είπε με ενδεχομένως
«not politically correct τρόπο», πως θα έπρεπε να είχαμε σχέδιο Β για να ελευθερώσουμε την Πατρίδα μας. Στην ουσία είπε αυτό που λένε όλοι οι αξιωματικοί του στρατού μας: Πως έπρεπε να έχουμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις αποτροπής και όχι μια διαλυμένη Εθνική Φρουρά.
Και για να ξεκαθαρίζουμε τα ζητήματα, εγώ προσωπικά δεν μιλώ ούτε για πόλεμο, ούτε για απόβαση στην Τουρκία. Λέγω πως το Κυπριακό θα μπορούσε να είχε λυθεί με αγωνιστικότητα και όχι με εθελούσια υποταγή ραγιάδων και γονατισμένων δούλων , με τον νου και με διεκδίκηση και με ισχυρή στρατιωτική αποτρεπτική δύναμη. Με ναυτικό και έλεγχο της γραμμής καταπαύσεως του πυρός. Όχι με πλήρη υποταγή στον Ερντογάν και στα κελεύσματα του υποτακτικού του, του Ακιντζί, όχι με την χλεύη προς όποιον δεν θέλει να είναι δούλος, όχι με διαδικτυακές «εξυπνάδες» και κιτρινισμούς.
Σήμερα στην Τουρκία επικρατεί το απόλυτο χάος και η στυγνή δικτατορία του Ερντογάν. Η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα μιας «τουρκικής άνοιξης» που θα οδηγήσει στο γνωστό αποτέλεσμα: έναν επικίνδυνο και αποσταθεροποιητικό εμφύλιο πόλεμο.
Η Κυπριακή Δημοκρατία όπως παραδέχθηκαν οι κυβερνώντες, «έτρεμε» μήπως κινηθεί κάποια μονάδα του τουρκικού στρατού προς τον «νότο» τις ώρες του πραξικοπήματος. Γιατί δεν θα μπορούσαν να την ανακόψουν. Αυτοί που διαλύουν την Εθνική Φρουρά.
Στην ΕΕ που προσέτρεξαν για να κλαυτούν, εύκολα διαπιστώνει ο καθείς ότι όλοι παρακολουθούν άναυδοι χωρίς να ξέρουν πώς να αντιδράσουν ουσιαστικά. Διότι είναι άλλο πράγμα η τιμωρία όσων είναι εκτός νόμου και επιχειρούν να καταλάβουν την εξουσία πραξικοπηματικά, με τη χρήση και τη βία των όπλων και είναι άλλο πράγμα αυτό το οποίο γίνεται σήμερα στην Τουρκία. Όπως δήλωσε ο Επίτροπος Χαν, ο Ερντογάν …γνωρίζει πολύ περισσότερα από ότι φαίνεται: Είχε έτοιμες τις λίστες για τις συλλήψεις…πριν να εκδηλωθεί το πραξικόπημα.
Σήμερα, συλλαμβάνει και βασανίζει στρατιωτικούς, δικαστές, ακαδημαϊκούς, Ιμάμηδες και απλούς πολίτες με την υποψία ότι μπορεί να σχετίζονται με τον Φετουλάχ Γκιουλεν. Όσο δε, για τον Τύπο, ας τολμήσει οποιοσδήποτε να ασκήσει κριτική εναντίον του.
Παρακολούθησα την συνέντευξη του στις 20 Ιουλίου ζωντανά από την Κωνσταντινούπολη. Εικόνα μεγαλομανούς και αδίστακτου ανθρώπου εκτός ελέγχου που θέλει εξουσιάζει τα πάντα. Αδίστακτος και στην επιβολή του θανάτου σε όποιον αντιστέκεται , με ή χωρίς νόμους. Αυτός είναι ο Τούρκος ηγέτης τον οποίο οι ραγιάδες αποκαλούσαν εκσυγχρονιστή και δημοκράτη και τώρα τον εμπιστεύονται για «να λύσουν το Κυπριακό».
Όλοι τούτοι ωστόσο, όλοι όσοι έστησαν τις καριέρες τους πάνω στα δήθεν δικοινοτικά σεμινάρια και στα ταξιδάκια στο Χάρβαρντ, όλοι όσοι πλασάρουν την ΔΔΟ ως «επανένωση» , τελούν σε πλήρη σύγχυση. Ξεσπαθώνουν βέβαια κατά του Ρότσα, εκδηλώνουν την συνήθη βερμπαλιστική διάρροια του κοπαδιού που κολλάει κολιάντζα, αλλά δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν.
Θα συνεχίσουν λένε τις συνομιλίες. Με ποιον; Με τον Ακιντζί; Ή με ένα δικτάτορα, ο οποίος δεν σέβεται το λαό του και στο όνομα της εκλογής του από τον λαό, εφαρμόζει μια στυγνή άτεγκτη ανάλγητη φασιστική διακυβέρνηση;
Με την πολιτική του κομματικού κατεστημένου, που εφαρμόζεται εδώ και 40 χρόνια, συζητούμε λύση, η οποία καίτοι διχοτομική, για να γίνει αποδεκτή από την Τουρκία θα πρέπει να αποδεχθούμε και ως αφέντη αυτόν εδώ τον Ερντογάν. Τον δικτάτορα. Τον οποίο εκθειάζει και ο Ακιντζί. Για να γίνει δεχτή η συμφωνία πρέπει να υποβάλλουμε τα σέβη μας στο μεγάλο Σουλτάνο. Να τον προσκυνήσουμε.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εφ όσον δεν θέλει στο Εθνικό Συμβούλιο παρά μόνο όσους εγκρίνουν τις πολιτικές του, θα πρέπει να επαναξιολογήσει την κατάσταση και να αλλάξει ρότα.
Δεν είμαστε ραγιάδες, ούτε κοπάδι, ούτε δειλοί γονατισμένοι. Αντιστεκόμαστε. Ακόμη και με ΡΟΤΣΕΣ.

Της Ελένη Θεοχάρους –Ευρωβουλευτού
Προέδρου Αλληλεγγύης