44 χρόνια μετά την 20η Ιουλίου 1974 -την αποφράδα μέρα που εισέβαλαν οι Αττίλες στα άγια χώματα του νησιού μας- το νησί μας παραμένει ακόμη διχοτομημένο, κατεχόμενο, σκλαβωμένο, να στενάζει κάτω από την μπότα του Αττίλα.

Η πληγή στην ψυχή του Ελληνισμού παραμένει ανεπούλωτη, τον τόπο αυτό ακόμα στοιχειώνουν οι κραυγές των Μανάδων, το μεγάλο έγκλημα της εκτέλεσης αιχμαλώτων και αμάχων, το έγκλημα των αγνοουμένων παραμένει ακόμη ατιμώρητο.

Οι μνήμες μας παιδεύουν καθημερινά αλλά κάθε Ιούλιο γεννούν μέσα μας οργή και αγανάκτηση για τη συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή της πατρίδας μας.

Το Κίνημα Αλληλεγγύη έχει ως ιερή παρακαταθήκη το έργο όσων αντιστάθηκαν στον τουρκικό ζυγό, σέβεται τον πόνο της προσφυγιάς, τιμά τα παλληκάρια που στάθηκαν όρθια και εγκαταλελειμμένα από ανύπαρκτες και ανάξιες ηγεσίες, μπροστά σε πάνοπλες και υπέρτερες δυνάμεις και αντιστάθηκαν μέχρις εσχάτων.

Θρηνεί για την γη μας που καταλήφθηκε και εκτουρκίζεται, για την πανωλεθρία προς την οποία μας οδηγούν οι διαχειριζόμενοι την τύχη του λαού μας.

Αντιστέκεται στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως πλαίσιο λύσης του Κυπριακού προβλήματος, διότι έτσι η Τουρκία θα καταφέρει να υλοποιήσει τον στόχο της για ύπαρξη δύο λαών και δύο κρατών στην Κύπρο.

Εμείς δεν ξεχνούμε. Δεν παραδίδουμε τα Ιερά και τα Όσια μας στον Αττίλα. Σήμερα μνημονεύουμε και τιμούμε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν στο όνομα της ελευθερίας και της δημοκρατίας και καταδικάζουμε το έγκλημα, την εισβολή και την κατοχή.

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018