Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

Γ.Γ ΝΕΑ

Τον Μάρτιο λες εντάξει ρε αδερφέ πανδημία είναι, δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι, πόσο θα επηρεάσει ευάλωτους και μη. Κάναμε υπομονή, δεχθήκαμε χωρίς να πούμε ούτε λέξη τα οποιαδήποτε μέτρα (αν και ήταν καταστροφικά για την οικονομία), το μόνο που μας ενδιέφερε, και σωστά πράτταμε ως υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες. Η υγειά είναι πάνω από όλα.

Οι παππούδες, οι γονείς μας και γενικά όσοι ήταν στις ευπαθείς ομάδες είχαν όλοι την στήριξη των πολίτων. Κλειστήκαμε σπίτι, κάποιοι χάσαμε την δουλειά μας, κάποιοι πεινάσαμε, κάποιοι όσο και αν ακούγεται ακραίο τρελαθήκαμε από τον εγκλεισμό και τα όσα τραγικά ακούγαμε και βλέπαμε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Δυο λέξεις κυριαρχούσαν κορωνοϊός και θάνατος.

Κάπου εκεί ανακαλύψαμε ότι οι μονάδες εντατικής θεραπείας των νοσοκομείων μας ήταν ανεπαρκείς. Χωρίς τον βασικό αριθμό αναπνευστήρων (αν θυμάμαι καλά στην Κύπρο των 700.000 κατοίκων είχαμε κοντά στους 90 με 100 αναπνευστήρες), δεν είχαμε προστατευτικές μάσκες, δεν είχαμε γιατρούς και νοσηλευτές, μα το κυριότερο δεν είχαμε κλίνες για τους ασθενείς. Όλα σταμάτησαν είτε είχες καρκίνο, είτε μια απλή εγχείρηση μηνίσκου, τίποτα δεν θα γίνει προέχει ο κορωνοϊός.

Πίστωση χρόνου στην Κυβέρνηση και τους Επιδημιολόγους.

Έρχεται καλοκαίρι τα κρούσματα για σχεδόν 2-3 μήνες μηδενικά ή εισαγόμενα, η επιδημιολογική κατάσταση της Κύπρου να παίρνει άριστα, οι Κύπριοι πολίτες να παίρνουν «10 με τόνο»! Όμως κάπου εκεί έπρεπε να ανοίξουμε τα σύνορα χωρίς επαρκή έλεγχο με αστεία τεστ και αστείες κατηγοριοποιήσεις χωρών.

Το αποτέλεσμα αυτού το βλέπουμε σήμερα ούτε τουρίστες ήρθαν στο βαθμό που τους περιμέναμε (ακόμη μετράνε τα σπασμένα οι επιχειρηματίες, κυρίως στην Ελεύθερη Αμμόχωστο), ούτε υπολογίσαμε το δεύτερο κύμα της πανδημίας (παρά τις προειδοποιήσεις και τα μηνύματα που περνάμε από το εξωτερικό και κυρίως από την Ελλάδα).

Και το χειρότερο, το μάθημα δεν μας έγινε ποτέ πάθημα. Ακόμη και η δημιουργία νέας ΜΕΘ στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας έγινε σκάνδαλο (πάνω στο πανικό και στην ανάγκη για να νιώσει λίγη ασφάλεια ο λαός ήταν καλή ευκαιρία), ελάχιστη αύξηση αριθμού κλινών, αγορά ελάχιστον αναπνευστήρων, καμία βοήθεια ή στελέχωση του νοσοκομείου αναφοράς.

Και ερχόμαστε σήμερα να ζητήσουμε τα ρέστα από τους πολίτες, παίρνοντας μέτρα όχι κατά του κορωνοϊού αλλά κατά των πολιτών που θέλουν να δουλέψουν για να ζήσουν.

Όχι κύριοι δεν φταίνε οι πολίτες, δεν φταίει ο λαός, εσείς ευθύνεστε 100% και ας αναλάβετε και μια φορά την ευθύνη των δικών σας πράξεων και αποφάσεων.