«Ήχησαν και πάλι οι σειρήνες της ντροπής», «46 χρόνια από την αποφράδα μέρα του πραξικοπήματος», «46 χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου» είναι μερικοί από τους τίτλους που διάβασα σήμερα το πρωί σε διάφορες ιστοσελίδες. Όντως, σήμερα για ακόμη μια χρονιά στις 8.15 π.μ. ήχησαν οι σειρήνες για να μας υπενθυμίσουν ποιοι είμαστε. Είμαστε αυτοί που ξεπουλήσαμε τον τόπο μας για τα πολιτικά μας «πιστεύω». Είμαστε αυτοί που, χωρισμένοι σε 2 στρατόπεδα, σε Μακαριακούς και σε Γριβικούς, αντί που πρώτο μας μέλημα θα έπρεπε να ήταν το καλό της πατρίδας, προσπαθούσαμε να εξοντώσουμε ο ένας τον άλλο. Τα γεγονότα, καταγεγραμμένα: «το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου, την ΕΛΔΥΚ και την ΕΟΚΑ Β΄, κατ’ εντολή της Χούντας των Συνταγματαρχών, με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ’, και την επίτευξη της ένωσης με την Ελλάδα.»

Και ερχόμαστε στο σήμερα, ποιος υπήρξε προδότης και ποιος πατριώτης; ποιος ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ; Ήταν προσχεδιασμένη η εισβολή της Τουρκίας ή όχι; Ερωτήματα που όσο και να ψάχνουμε ποτέ και κανένας δεν θα μπορέσει να μας απαντήσει με σιγουριά και αποδείξεις. Όσο και αν αναζητούμαι την αλήθεια θα ακούσεις πολλές απόψεις και εκδοχές.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπήρχαν Ελληνοκύπριοι που συμμετείχαν στην μεγαλύτερη προδοσία του νησιού. Καταδικάστηκε κανείς; Πλήρωσε κάποιος τις συνέπιες των πράξεων του; Τι απέγιναν όλοι αυτοί οι θύτες;

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επιστρέφοντας στην Κύπρο τον Δεκέμβρη του 1974, έδωσε “κλάδο ελαίας” στους πραξικοπηματίες με αποτέλεσμα να μην αποδοθεί η πρέπουσα δικαιοσύνη.

Δυστυχώς το προαναφερθέν αυτό τραγικό λάθος αναφορικά με την απονομή χάριτος σε όσους εκούσια κατέστρεψαν την πατρίδα μας, σκότωσαν συγγενείς και φίλους το πληρώνουμε μέχρι σήμερα. Πολιτική διαφθορά, οικονομικά και όχι μόνο σκάνδαλα, λαός να πεινά και να ζει στα όρια της φτώχιας, νέους άνεργους χωρίς στήριγμα από το κράτος είναι μερικά από τα κατάλοιπα του «κλάδου ελαίας» που πριν 46 χρόνια δόθηκε. Χρηματιστήριο, κλείσιμο Λαϊκής και Συνεργατικής τράπεζας, κλείσιμο Κυπριακών Αερογραμμών, Μαρί, κούρεμα καταθέσεων, κακοδιαχείριση δημόσιων οικονομικών πόρων είναι μερικά από τα σκάνδαλα που έγιναν μετά το μαύρο καλοκαίρι του 1974. Καταδικάστηκε κανείς; Πλήρωσε κάποιος τις συνέπιες των πράξεων τους;

Η απάντηση είναι ακριβώς ίδια με αυτήν του 1974. Κανείς!

Και ερχόμαστε στο τώρα! Ο Ερτογάν εισέβαλε σε Συρία, εμπλέκεται στα εθνικά θέματα της Λιβύης και επιτηρεί την Ανατολική Μεσόγειο με το πρόσχημα των ερευνητικών γεωτρήσεων, χαμένος, ως φαίνεται, μέσα σε ένα οθωμανικό και πιθανό αδιέξοδο παραλήρημα. Αποκορύφωμα, η μετατροπή του εκκλησιαστικού συμβόλου της Ορθοδοξίας σε τζαμί. Και εμείς, αντί να μας διακατέχει σύμπνοια, εξακολουθουμε να είμαστε χωρισμένοι σε δεξιά και αριστερά στρατόπεδα, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι ο εχθρός είναι κοινός και βρίσκεται ένα βήμα μακριά από το κατώφλι μας.

Τελικά σχετίζεται η ατιμωρησία με την Εθνική Συνείδηση;

Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου

Γενικός Γραμματέας ΝΕΑ

15 Ιουλίου 2020