Της Ελένη Θεοχάρους

Η κρίση στο Συνεργατισμό είναι συνέχεια της οικονομικής καταστροφής του 2013. Και το success story ήταν ένα μύθευμα για τον ευκολόπιστο και αφελή λαό μας, που όλο ξεχνάει… όλο ξεχνάει.

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Μόνο προφάσεις. Ο Υπουργός Οικονομικών όταν ήλθε και μας ενημέρωσε, άλλα μας είπε. Κι εμείς ως κομμάτι του λαού, αφελείς και ευκολόπιστοι, του δώσαμε περίοδο χάριτος. Δηλώσαμε ότι θα στηρίξουμε κάθε προσπάθεια προς την σωστή κατεύθυνση. Αλλά ο Συνεργατισμός κατέρρευσε και η Οικονομία κλυδωνίζεται τραγικά. Και βεβαίως για τον Συνεργατισμό, ευθύνονται και οι προηγούμενες Κυβερνήσεις και τα προηγούμενα Διοικητικά Συμβούλια που πέρασαν από κει, αλλά και η παρούσα Κυβέρνηση και το παρόν Διοικητικό Συμβούλιο –που παραιτήθηκε χωρίς να αποχωρήσει- μας διαβεβαίωναν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τον Συνεργατισμό. Ήλθαν ως σωτήρες και μέχρι πρότινος ισχυρίζονταν ότι είχαν σώσει και την οικονομία και τον Συνεργατισμό. Τελικά τον μετέτρεψαν σε λίθους και κεράμους ατάκτως ερριμμένους. Προεκλογικές υποσχέσεις και μετεκλογικές δεσμεύσεις. Τώρα βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο της Βουλής με ένα στυγνό εκβιασμό. Ή ψηφίζετε ή καταρρέει η οικονομία. Όπως ακριβώς ισχυρίζονται ότι συνέβη στο Eurogroup το 2013. Χωρίς να αναλαμβάνει κανείς την πολιτική ευθύνη. Είχαν τα χρονικά περιθώρια να διορθώσουν την κατάσταση και να διασώσουν τον Συνεργατισμό. Όμως, δεν το έπραξαν. Προφανώς διότι οι άριστοι των αρίστων ήσαν απλώς οι «κολλητοί». Με αποτέλεσμα η ζημιά για τον φορολογούμενο πολίτη να αγγίξει το ποσό των 5,2 δις ευρώ, που αναλογεί στο 30,5% του ΑΕΠ. ΄Όσον αφορά τα επισφαλή δάνεια αυτά ανέρχονται στα 6 δις ευρώ. Εάν προσθέσει κάποιος και τα 10 δις της Τράπεζας Κύπρου τότε το κόστος αγγίζει το ύψος του ΑΕΠ. Συνεπώς, τι έπρατταν καθ’ όλη την προηγούμενη πενταετία; Μάς παραμύθιαζαν. Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν έγινε βελτίωση. Υπήρξε σχετική ανάκαμψη –που εξανεμίζεται τώρα- όχι λόγω των ικανοτήτων τους και της αφοσίωσης τους στο καθήκον και στον λαό μας, αλλά ακριβώς λόγω των θυσιών που υπέστη ο Κυπριακός λαός.

Και ποιος προκάλεσε τον πανικό στην αγορά και τις εκροές από το Συνεργατισμό; Η Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή ο εκπρόσωπός της, ο οποίος μίλησε στη Βουλή, και ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος προκλητικά εκβίαζε ότι εάν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, η οικονομία θα καταρρεύσει. Εάν είχε πολιτική ευθιξία ο Υπουργός των Οικονομικών, θα είχε ήδη παραιτηθεί. Μαζί με το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνεργατισμού. Αυτός τους διόρισε. Ήταν δική του επιλογή και απέτυχαν.

Ζητήσαμε Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών το όποιο θα έπρεπε μόνος του να είχε συγκαλέσει ο Πρόεδρος, αφού η κατάσταση είναι κρίσιμη.

Δεν ενημερωθήκαμε ποτέ για τα τελευταία γεγονότα, πέραν της προαναφερθείσης προ πολλού ενημέρωσης μας από τον ΥΠΟΙΚ. Ακούσαμε από τον πρόεδρο να ζητάει συναίνεση αλλά, αντί να κληθούμε σε μια συλλογική προσπάθεια, βλέπουμε να επιδιώκονται ευκαιριακές συμμαχίες στη Βουλή από άσπονδους εχθρούς. Εν πάση περιπτώσει, αν αυτό είναι success story, κατανοούμε τι συμβαίνει και με τα άλλα ανοικτά μέτωπα του τόπου, και για την τρελή χαρά για την συμφωνία στο Σκοπιανό, όπως ήδη ο Ζάεφ έχει εντάξει τον «Μακεδονικό στρατό» στο ΝΑΤΟ.

Καταληκτικά, θέλω να πω ότι στην τελευταία ολομέλεια της Ευρωβουλής ακούσαμε από τους Μοσκοβισί και Σεντένε να μας μιλούν για το success story, της Ελλάδας. Όπου ο Τσίπρας εκτελεί κατά γράμμα τις εντολές των «Θεσμών» -μέχρι που φόρεσε και γραβάτα- αλλά το Ελληνικό χρέος ξεπερνάει τα 300 δις.

Αποδείχθηκαν εντελώς λανθασμένες οι συνταγές των μνημονίων,  η χώρα θα συνεχίσει να τελεί υπό εποπτεία και υπό καθεστώς δημοσιονομικής πειθαρχίας για δεκαετίες, ο εθνικός πλούτος έχει ξεπουληθεί και ο Ελληνικός λαός αποδεκατίζεται μεταναστεύοντας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, είτε ψυχορραγεί.

Ο Θεός να μας λυπηθεί!