Γνωστές οι ανησυχίες και οι ευαισθησίες της Ελένης Θεοχάρους για το Κυπριακό. Χωρίς περιστροφές ασκεί έντονη κριτική κατά της Κυβέρνησης Αναστασιάδη και την πολιτική που ακολουθεί στο Κυπριακό. Yποστηρίζει ότι «έχουμε πέσει στον γκρεμό» και το μόνο που μας κρατά από του να κατρακυλήσουμε στο βάραθρο είναι ένας θάμνος με «βαθιές ρίζες», ο οποίος λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία.

Εξίσου έντονη είναι στις αναφορές της η κ. Θεοχάρους στην κριτική που ασκεί προς την κατεύθυνση και της ελληνικής Κυβέρνησης. Θέση της προέδρου της Αλληλεγγύης είναι πως η «η Αθήνα έχει εγκαταλείψει την Κύπρο» και πως «το μόνο που τη νοιάζει είναι η κατάργηση των εγγυήσεων», προσθέτοντας ακόμα πως η ελληνική Κυβέρνηση δεν νιώθει καμιά υποχρέωση έναντι της Κύπρου.

Σ’ ό,τι αφορά την τουρκική πλευρά η Ελένη Θεοχάρους καταγράφει μια σειρά από λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή εμπιστοσύνη στην Άγκυρα.

Γράφει: Ανδρέας Πιμπίσιης

Βρισκόμαστε, σ’ ό,τι αφορά στο Κυπριακό, σ’ ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.
Έχουμε πέσει στον γκρεμό. Για την ώρα κρατιόμαστε από έναν θάμνο και δεν κατρακυλάμε στο βάραθρο. Αυτός ο θάμνος έχει βαθιές ρίζες, λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία και για όσο αντέχει θα αντέχουμε. Εύχομαι να αντέξει, να μην ξεριζωθεί! Δεν βλέπω όμως να κρατάει πολύ γιατί και η κυπριακή Κυβέρνηση τραβάει με πάθος περισσό, προσπαθώντας να καταργήσει την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ παράλληλα μας διαμηνύει πως έστω και αν πέσουμε στο κενό… θα αρπαχτούμε από κάπου και θα ξαναστήσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία. Ναι, αυτή την επικίνδυνα αφελή δήλωση έκανε τις προάλλες ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Μα από πού θα αρπαχτούμε, από πού θα πιαστούμε, κ. Χριστοδουλίδη; Εσείς πριονίζετε τον κορμό επάνω στον οποίο κάθεστε.
Μέχρι πρόσφατα ακούγαμε πολιτικούς να προειδοποιούν για τις πολιτικές προσάρτησης των κατεχομένων από την Τουρκία και ζητούσατε λήψη μέτρων. Τώρα ακούμε την κυβερνητική πλευρά να επικαλείται αυτό τον κίνδυνο εάν δεν λυθεί το Κυπριακό. Ο κόσμος δεν ξέρει τι να πιστέψει. 
Γιατί μόνο εμείς βλέπαμε τις μέχρι τούδε τουρκικές πολιτικές; Η Κυβέρνηση μέχρι τώρα ούτε έβλεπε ούτε αντιλαμβανόταν τις πολιτικές προσάρτησης; Δεν αντιλαμβανόταν τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας; Αντέδρασε στη μεταφορά νερού, στις παράνομες πτήσεις προς την Τύμπου, στην πρόθεση μεταφοράς ηλεκτρισμού, στα σουλάτσα του ερευνητικού σκάφους και του στόλου στα νερά μας; Στην αναβάθμιση του Ακιντζί, στην πολιτική της εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας; Εμείς αντιδρούσαμε έντονα, κάναμε καταγγελίες, κερδίσαμε ψηφίσματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όλα τα εξουδετέρωνε η Κυβέρνηση για να μη χαλάσει το καλό κλίμα των συνομιλιών. Μα ξεχνάτε ότι έγινε ολόκληρο πογκρόμ εναντίον μου, πως τάχα θα χαλούσα την αγαστή συνεργασία Κασουλίδη-Βενιζέλου λόγω των ενεργειών μου για το τουρκικό έγγραφο περί εκλιπούσης Κυπριακής Δημοκρατίας της 23ης Ιουνίου 2014; Υπέστην δημόσιο διασυρμό, ο Βενιζέλος έκανε και ρηματική διακοίνωση και η κυπριακή Κυβέρνηση απολογήθηκε. Θυμάστε που ζητούσαν από την Ανδρούλα Βασιλείου να ξανακούσει από το μαγνητόφωνο τι έλεγε ο Εγκεμέν Μπαγίς σε βάρος του λαού μας όταν αντέδρασα έντονα; Κι αυτή τους διαβεβαίωσε ότι δεν είπε κάτι κακό ο Μπαγίς. Χρειάστηκε να πει δέκα φορές ο Μπαγίς –που τώρα είναι στη φυλακή για διαφθορά– ότι είμαστε «μια φυλή, συμμορία» για να τον ακούσουν. Έλεος! Να σας πω όμως και κάτι άλλο: Εφόσον η τουρκική πολιτική δεν έχει αλλάξει, ούτε πρόκειται ν’ αλλάξει, οι απειλές για προσάρτηση θα είναι πολύ πιο έντονες εάν εφαρμοστεί η υπό συζήτηση λύση. Όταν δεν εκτελούμε κατά γράμμα τις εντολές της Άγκυρας, πάντοτε θα μας απειλούν και θα μας εκβιάζουν. Όταν ο κατεχόμενος βορράς θα είναι με τη δική μας υπογραφή υπό την κυριαρχία Τουρκοκυπρίων και εποίκων, η προσάρτηση θα είναι πιο ορατή… Τώρα είναι παράνομο το ψευδοκράτος. Την επαύριον θα είναι νόμιμο με τη μορφή του συνιστώντος κράτους, το οποίο θα έχει ισότιμο καθεστώς. Ας είμαστε ρεαλιστές. Λειτουργικά τα κατεχόμενα έχουν ενσωματωθεί στην Τουρκία εδώ και καιρό. Υπάρχουν ψηφίσματα του ΟΗΕ που απαγορεύουν ρητά αυτές τις πολιτικές. Αλλά από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ η Κυβέρνηση θυμάται μόνο τις μαγικές λέξεις «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία». Και να ήταν ομοσπονδία αυτό που συζητείται, λες στα κομμάτια. Εδώ μετατρεπόμαστε σε προτεκτοράτο της Τουρκίας και το κυβερνών κόμμα να δηλώνει με εκπρόσωπό του από το ΡΙΚ -«μα σε καμιά ομοσπονδία δεν ισχύει το ένας άνθρωπος μία ψήφος». Θα αλλάξουν τους νόμους της δημοκρατίας και τις αρχές της για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Όσο για τη σύγχυση του κόσμου, ναι, είναι αλήθεια ότι οι πομποί της κυβερνητικής προπαγάνδας και των λυσολυσσικών είναι αρκούντως ισχυροί και σε καίρια πόστα και εκφοβίζουν τον κόσμο, αλλά παράλληλα νομίζω πως ο λαός έχει ικανές πηγές πληροφόρησης και οφείλει να εντρυφήσει και λίγο στα του Κυπριακού. Θα κατανοήσει αμέσως την αλήθεια. Και δεν πιστεύω ότι στο τέλος θα χάψει σαν χάνος τα περί άμεσου πλουτισμού και μετατροπής μας σε Κροίσους αν ξεπουλήσουμε την πατρίδα μας στην Τουρκία. Ο λαός έχει μνήμες και αξιοπρέπεια που θα τον συνεπάρουν την κρίσιμη στιγμή! Όσο για τον ανεκδιήγητο Ακιντζί, τι να σας πω, όλα όσα δηλώνει βγαίνουν πάντα σωστά. Και ο Πρόεδρός μας διαψεύδεται. Γι’ αυτό ας μη μας λένε «Μην ακούτε την τουρκική προπαγάνδα». Δεν την ακούμε, τη ζούμε.
Υπήρξε πάντως και η άποψη ότι η προσάρτηση μπορεί να αποβεί προς όφελος της Κύπρου. 

Μα αστειεύεστε; Η προσάρτηση της Αλεξανδρέττας απέβη προς όφελος της Συρίας; Ωστόσο, προσάρτηση δεν πρόκειται να γίνει αν δεν έχει προετοιμαστεί δεόντως από την Τουρκία το επόμενο βήμα, η προσάρτηση και των νυν ελεύθερων περιοχών. Διαβάστε την πρόσφατη συνέντευξη του Ερντογάν στο ρωσικό Σπούτνικ. Διαβάστε και τη δήλωση του Ακιντζί τις προάλλες, ότι κανένα κομμάτι της Κύπρου δεν θα προσαρτηθεί σε άλλη χώρα. Εννοεί επί του παρόντος. Η Κύπρος ολόκληρη θα γίνει μια χαψιά όταν ωριμάσουν οι συνθήκες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Βεβαίως οποιαδήποτε στιγμή και να γίνει η προσάρτηση, με τα σημερινά δεδομένα, ουδενός θα ιδρώσει το αυτί του. Κάποιες χλιαρές αντιδράσεις από μέρους της ΕΕ το πολύ, διακοπή των ενταξιακών της Τουρκίας ενδεχομένως και «κυρώσεις». Που όταν πετύχαμε να μπουν σε ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένα μαγικό χέρι παρενέβη και αφαίρεσε το σχετικό άρθρο. Για να μη χαλάσει το καλό κλίμα των συνομιλιών.

Στη Γενεύη πάμε για πενταμερή χωρίς ΚΔ
Τελικά στη Γενεύη θα πάμε για μια πολυμερή την οποία θα συναποτελούν πέντε μέρη;
Εκτίμηση δική μου είναι ότι στη Γενεύη πάμε για πενταμερή χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία. Εσείς έχετε καταλάβει τι έχουν αποφασίσει; Ο καθένας λέγει ό,τι τον βολεύει. Κατά τα άλλα ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι δεν θα δεχθεί εποικοδομητικές ασάφειες. Τώρα το πόσοι και ποιοι θα περιφέρονται πέριξ της αιθούσης των συνομιλιών (Συμβούλιο Ασφαλείας ΟΗΕ, Μογκερίνι, Γιούνκερ) δεν έχει καμιά σημασία. Υπάρχουν φερετζέδες άφθονοι, να καλυφθούν όλα τούτα. Τι πιο απλό θα μπορούσε να συμβεί από το να προσκληθεί ο Αναστασιάδη ως Πρόεδρος της ΚΔ από τον ΓΓ του ΟΗΕ και όχι να αφήνεται ο Ακιντζί να τον υποβαθμίζει σε κοινοτάρχη. Πού κωλύεται ο ΟΗΕ να το πράξει; Στο τουρκικό βέτο;
Ξέρουμε ότι η Τουρκία δεν δίνει εάν δεν πάρει. Να αναμένουμε ότι θα πάει στη Γενεύη για να ζητήσει ανταλλάγματα για πιθανές παραχωρήσεις στην Κύπρο;
Αφού το ξέρετε κι εσείς και όλοι, τι περιμένετε από τη Γενεύη; Ελπίζω ότι οι διαπραγματευτές μας δεν θα δώσουν ό,τι έχει απομείνει και δεν θα εμφανίσουν τις νέες υποχωρήσεις ως θρίαμβο. Υπάρχει μία πιθανότητα να προσπαθήσει ο Πρόεδρος να απαγκιστρωθεί την εσχάτην, με αφορμή τη διαφωνία στις εγγυήσεις και την παραμονή στρατού. Δήλωσε όμως ήδη ότι αυτό δεν θα είναι το τέλος του δρόμου. Απλώς, θα αναβληθεί το χρονοδιάγραμμα. Ήδη νιώθω ότι από τη Νέα Υόρκη παίζεται ένα θέατρο που θα συνεχιστεί στη Νέα Ζυρίχη, τη Γενεύη.
Δεν υπάρχει καλή Διζωνική 
Τι είναι αυτό που σας φοβίζει, τι σας ανησυχεί;

Το Κυπριακό δεν είναι προσωπική μου διαφορά με τον Νίκο Αναστασιάδη. Τις απόψεις μου τις λέγω δημοσίως εδώ και πολλά χρόνια και διαφωνώ με την πολιτική του στο Κυπριακό. Ξεκάθαρα. Με ανησυχεί η δέσμευση που ανέλαβε το 2004 για την επίλυση του Κυπριακού στη βάση της ΔΔΟ την οποία τηρεί απαρεγκλίτως. Η ΔΔΟ είναι η δημιουργία κράτους υποτελούς στην Τουρκία και απολύτως ελεγχόμενου εξ αυτής. Δεν υπάρχει καλή ΔΔΟ. Εκείνο που με φοβίζει είναι οι υποσχέσεις που δίνει στον λαό για την ποιότητα και την οικονομία της λύσης που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είναι ένα πολύ επικίνδυνο σημείο που μπορεί να παρασύρει σε λαθεμένες αποφάσεις πολλούς οπαδούς του Συναγερμού και του ΑΚΕΛ. Σε πολιτικό επίπεδο είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν έχει υποχωρήσει σε κανένα σημείο, έχει επιβάλει ΟΛΟΥΣ τους όρους της, δεν εφάρμοσε κανένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης (Βαρώσι, Γ’ Βιέννη, σημαία), άνοιξε μόνο όσα οδοφράγματα βολεύουν τους Τούρκους και υποκλέπτουν τον τουρισμό των ελεύθερων περιοχών, και εξακολουθεί να αλωνίζει στην ΕΕ προβάλλοντας και θεμελιώνοντας ανυπόστατους ισχυρισμούς, τους οποίους η κυπριακή Κυβέρνηση ούτε αποκρούει, ούτε ανασκευάζει. Ας μου πει κάποιος ένα σημείο στο οποίο υποχώρησε η Τουρκία. Ένα μονάχα. Ας μας πουν εάν εφάρμοσε τις «κυπρογενείς» της υποχρεώσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται και η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Αθήνα έχει εγκαταλείψει την Κύπρο

Λέγεται ότι η Τουρκία μπορεί να πιεστεί και να εξαναγκαστεί στο Κυπριακό μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πώς θα γίνει αυτό; 
Τώρα είναι αργά. Τους έχουμε πείσει ότι δεχόμαστε τη ΔΔΟ, μια λύση που με κοινή λογική δεν χωράει, δεν μπορεί να χωρέσει μέσα, ανθρώπινα δικαιώματα, ευρωπαϊκό κεκτημένο, πολιτικά δικαιώματα, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, ασφάλεια. Μια λύση που για να λειτουργήσει θα πρέπει να αλλοτριωθεί κάθε αίσθημα εθνικής περηφάνιας για την ελληνική καταγωγή μας. Να διώξουμε όλους τους «επισκέπτες» που λένε κάτι που δεν αρέσει στην Κυβέρνηση, να φέρνουμε «επισκέπτες» που προσκυνούν το χέρι του Ακιντζί «εκτελώντας» την Αντιγόνη στην κατεχόμενη Σαλαμίνα, να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο με κάθε τι το ελληνικό, να μην πηγαίνουμε τα παιδιά μας στα Φυλακισμένα Μνήματα για να μην τραυματιστούν ψυχολογικά, να μάθουμε Τουρκικά για να επιστρέψουμε στα σπίτια μας και να στέλνουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας στα τούρκικα σχολεία. Για όλα τούτα τους έχουμε πείσει τους εταίρους μας. Είναι η λύση που θέλουμε, είναι το κοινό όραμα Ακιντζί-Αναστασιάδη. Όσοι κατά καιρούς λέγαμε το αντίθετο, μάς παρουσίαζε η δική μας πλευρά, δυστυχώς, ως γραφικούς, ακραίους, εξτρεμιστές, αφελείς. Μην περιμένετε ότι η ΕΕ θα εμφανιστεί βασιλικότερη του βασιλέως. Οι αποκλίσεις από το κεκτημένο θα έχουν τοπικό χαρακτήρα και θα έχουν χαρακτήρα πρωτογενούς δικαίου. Υπάρχουν πολλοί που κατανοούν ότι τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο δεν έχουν σχέση με τη δημοκρατία αλλά με τους κανόνες της φασιστικής Τουρκίας. Εφόσον όμως τα δέχεται η Κυβέρνηση, δεν θα έρθει η ΕΕ να συγκρουστεί με την Τουρκία για το χατίρι μας. Εδώ η Αυστρία ζήτησε να μην εκδοθούν συμπεράσματα στο Συμβούλιο για να σταλούν μηνύματα στην Τουρκία και η Κυβέρνηση διαφώνησε μήπως και ενοχληθεί ο Ερντογάν…
Σε περίπτωση που ζητήσει ανταλλάγματα από την Ελλάδα πιστεύετε ότι η Αθήνα πρέπει να συζητήσει αυτό το θέμα ή όχι; Τι μπορεί να κάνει η Κύπρος σ’ αυτή την περίπτωση; 
Η Αθήνα έχει εγκαταλείψει την Κύπρο. Μια νομική υποχρέωση που έχει απομείνει, με τις συνθήκες εγγυήσεως, προσπαθεί να την καταργήσει. Και δεν λέω ότι πρέπει να παραμείνουν οι συνθήκες εγγυήσεων, για όνομα του Θεού. Άλλο λέω. Αλλά αυτό είναι το μόνο που νοιάζει την Αθήνα, το αθηναϊκό κράτος, όπως έλεγε ο Ίων Δραγούμης. Ούτε εθνικές υποχρεώσεις, ούτε ηθικές, ούτε ουσιαστικές υποχρεώσεις αισθάνεται ότι έχει προς τον κυπριακό Ελληνισμό. Ούτε καν τα συμφέροντά της δεν κατανοεί. Ευτυχώς, οι κυβερνήσεις του αθηναϊκού κράτους δεν είναι ο Ελληνισμός, που αντιλαμβάνεται όλες τις υποχρεώσεις του Έθνους. Βεβαίως, η Αθήνα έχει το χρόνιο πρόβλημα της διαφθοράς που οδήγησε την οικονομία σ’ αυτό το χάλι και την Ελλάδα στη δυσχερή θέση που βρίσκεται σήμερα. Ωστόσο, οι σωστοί Έλληνες έχουν χρέος να μιλήσουν και να πράξουν. ΤΩΡΑ.
Η Ελλάδα ζητά πλήρη τερματισμό των εγγυήσεων, η Τουρκία επιμένει σε εγγυήσεις. Να περιμένουμε μια μέση λύση ή κατάληξη χωρίς αποτέλεσμα;
Γιατί, εσείς θεωρείτε παράξενο να πάνε σε αποδοχή των τουρκικών θέσεων με έναν μανδύα «μέσης λύσης»; Θεωρείτε παράξενο να τετραγωνίσουν τον κύκλο; Οι «εγγυήσεις» από τα ΗΕ είναι μια καλή λύση. Μόνο που εκείνοι που θα κινδυνεύουν δεν θα είναι οι Τούρκοι του βορείου κρατιδίου, γιατί εμείς έχουμε ήδη διαλύσει την ΕΦ και θα αποστρατιωτικοποιήσουμε εντελώς το κράτος. Θα είμαστε μια θλιβερή μειοψηφία μέσα σε έναν φανατισμένο όχλο 80 εκατομμυρίων, ελεγχόμενο από αδίστακτους δικτάτορες. Γιατί οι Τούρκοι διανοούμενοι και προοδευτικοί είναι στις φυλακές, είτε τελούν υπό διωγμόν.

Θα μας μετατρέψουν σε ανοιχτή φυλακή 

Γιατί διαφωνείτε με τον τρόπο που γίνεται η διαπραγμάτευση; Γιατί τη θεωρείτε επικίνδυνη;
Ο κυπριακός λαός γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Πρόεδρος έχει διαπράξει σοβαρά λάθη στη διαχείριση του Κυπριακού. Οι σύμβουλοί του αποδεικνύονται ανεπαρκέστατοι. Έχει εγκλωβιστεί στην πολιτική της άμεσης επίλυσης του προβλήματος και στον διακαή του πόθο να δικαιωθεί για τις επιλογές του ως προς το σχέδιο Ανάν, αλλά και στις δεσμεύσεις του απέναντι σε τρίτους. Έχει ουσιαστικά διαλύσει την Εθνική Φρουρά και την άμυνα της Κύπρου. Μιλήσατε με επιτελείς της ΕΦ που γνωρίζουν άριστα τα σχετιζόμενα με την άμυνα; Ο Πρόεδρος υποχωρεί συνεχώς στις απαιτήσεις του Ακιντζί. Διέπραξε το ολέθριο λάθος να πιστέψει στον Ερντογάν και να τον εμφανίσει ως τον μέγα προοδευτικό πολιτικό που θα λύσει το Κυπριακό ακριβοδίκαια και σωστά. Παραχώρησε με τη συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου όλα τα νομικά όπλα, όλα όσα απαιτούσε ο Έρογλου, ασχέτως της ρητορικής που χρησιμοποιεί όταν απευθύνεται στην ελληνική πλευρά. Με βάση αυτές τις παραχωρήσεις η τουρκική πλευρά έχει κερδίσει τα πάντα στον τομέα της διακυβέρνησης. Το ίδιο λάθος που έκανε με τον Ερντογάν, έκανε και με τον Ακιντζί. Καλλιέργησε μεγάλες προσδοκίες, πίστεψε στις πολιτικές των καφέδων, των ούζων και των δείπνων και παρ’ όλο που οι προσδοκίες του διαψεύσθηκαν ευθύς εξ αρχής συνεχίζει να προχωρεί κατ’ ευθείαν προς μια ολέθρια συμφωνία προφασιζόμενος άλλοτε τόλμη και γενναιότητα και άλλοτε οχυρωμένος πίσω από υπαρκτούς και ανύπαρκτους κινδύνους. Δεν έχει εναλλακτικό σχέδιο (τουλάχιστον δεν έχουμε καμία ένδειξη περί τούτου), και ελάχιστες από τις απαιτήσεις της Τουρκίας δεν έχει ικανοποιήσει. Προβάλλει το μέγα ψεύδος της κατοχύρωσης των βασικών ελευθεριών για τους λίγους που θα επιστρέψουν υπό τουρκική διοίκηση, υπόσχεται πλούτο και ευμάρεια στον λαό ενώ γνωρίζει ότι για χρόνια θα πληρώνουμε εμείς οι ίδιοι τη λύση και υποκύπτει αμέσως στις πιέσεις των εντεταλμένων προπαγανδιστών, που εργολαβικά εδώ και πολλά χρόνια προάγουν τον εκτουρκισμό μέσα από μια άθλια λύση «για τα παιδιά και τα εγγόνια μας». «Δεν θα είναι και πολύ καλή η λύση», λένε, γιατί φταίνε όλοι οι προηγούμενοι και οι απορριπτικοί (ποτέ η Τουρκία και ο Ακιντζί), αλλά το κάνουμε για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Με αυτή τη λύση, σε μια γενεά, δεν θα υπάρχουν ούτε παιδιά, ούτε εγγόνια. Είτε θα έχουν εξισλαμισθεί και εκτουρκισθεί, είτε ο Ελληνισμός θα φυλλορροεί όπως έγινε στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο, και θα εκλείψει. Σκεφθείτε μόνο τις προθέσεις της Τουρκίας να μετατρέψει την Κύπρο σε ανοικτή φυλακή – κάτι που άρχισε να υλοποιεί ήδη, σύμφωνα με καταγγελίες Τουρκοκυπρίων πατριωτών. Και η Ίμβρος είχε αρχικά μετατραπεί σε ανοικτή φυλακή για κακοποιούς μικρών εγκλημάτων. Εγώ, και όχι μόνο εγώ, δεν θέλω τα παιδιά και τα εγγόνια μου ούτε να τουρκέψουν ούτε να μεταναστεύσουν. Πέρα από το γεγονός ότι αυτή η λύση δεν είναι βιώσιμη. Θα λειτουργήσει μόνο αν τη νυν ελληνική πλευρά διοικήσουν άνθρωποι που ήδη έχουν συνηθίσει να προσαρμόζονται με την τουρκική πολιτική…