Η όλη διαδικασία της τριμερούς του Βερολίνου είναι απογοητευτική. Από τα αποτελέσματα της, σημειώνουμε τα εξής:

– Δόθηκε έξι μήνες περιθώριο στην Τουρκία να συνεχίσει ανενόχλητη τις προκλητικές της δραστηριότητες στην Κυπριακή ΑΟΖ. Και θα το πράξει.

– «Εκπαραθυρώθηκε» η ΕΕ από την πενταμερή που ενδεχομένως θα ακολουθήσει, άσχετα αν στο Κραν Μοντάνα που η ΕΕ είχε ρόλο παρατηρητή, δεν άνοιξε το στόμα της να πει το παραμικρό.

– Μπήκε δήθεν σφραγίδα συμφωνίας για λύση μορφής ΔΔΟ. Διερωτόμαστε ποια από όλες τις διζωνικές έχει συμφωνηθεί; Αυτή με το «καλό και σωστό περιεχόμενο», αυτή που διακηρύσσει το ΑΚΕΛ, αυτή που διακηρύσσει ο Συναγερμός, η χαλαρή συνομοσπονδία που περιέγραψε πρόσφατα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ή αυτή που θέλει ο Ακιντζί και η Τουρκία;

– Η τριμερής του Βερολίνου ήταν υπονομευμένη ευθύς εξαρχής από την Τουρκία.

Συμπερασματικά, θα πρέπει επιτέλους να βάλουμε κάποιες κόκκινες γραμμές τις οποίες θα τηρούμε. Πρέπει να αλλάξουμε τους όρους υπό τους οποίους συνομιλούμε. Δεν μπορούμε να συνομιλούμε συνεχώς γονατισμένοι και να περιμένουμε καλό αποτέλεσμα. Δεν μπορεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να λέει ότι δεν πάει στις συνομιλίες εάν δεν συνομολογηθούν οι Όροι Αναφοράς και δεν φύγουν τα τουρκικά πλοία από την κυπριακή ΑΟΖ, και παρόλα αυτά να πηγαίνει «βαφτίζοντας» τις συναντήσεις άτυπες, ενώ τα αποτελέσματα τους και οι ανακοινώσεις των ΗΕ είναι καθόλα επίσημες και προδιαγράφουν ξεκάθαρα την πορεία του Κυπριακού.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019