ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

    ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

    ‘Ύμνος και Θρήνος για την Κύπρο είναι κάθε καλοκαιρινή μέρα, καθώς οι θύμισες πυκνώνουν, βαραίνουν σαν μολύβι την καρδιά. Ύμνος για την αγονάτιστη Ελληνική Ψυχή του Νησιού, την Ελληνική λεβεντιά, την αντρειοσύνη. Ύμνος για τα παλληκάρια που στάθηκαν όρθια και εγκαταλελειμμένα από ανύπαρκτες και ανάξιες ηγεσίες, μπροστά σε πάνοπλες και υπέρτερες δυνάμεις και αντιστάθηκαν μέχρις εσχάτων.
    Και θρήνος για την γη μας που καταλήφθηκε και εκτουρκίζεται, για την πανωλεθρία προς την οποία μας οδηγούν οι διαχειριζόμενοι την τύχη του λαού μας, για την έκπτωση των ιδανικών μας, για την κυριαρχία απάτριδων, δειλών, υποταγμένων, που αποδέχονται την λύση που τους προσφέρει το φασιστικό δικτατορικό καθεστώς του Ερντογάν.

    Θρηνούμε τους νεκρούς μας, αλείβουμε με μύρα την σεπτή τους μνήμη και ως αρχαίοι Έλληνες και ως ηθικοί Ετρούσκοι γονατίζουμε ταπεινά μπροστά στο Άγιο Φως που καίει στον τόπο της θυσίας του καθ’ ενός. Τιμούμε τους ηρωικούς νεκρούς που αγωνίστηκαν και έπεσαν για να σώσουν το νησί.
    Που θυσιάστηκαν για την υπεράσπιση της Ελευθερίας της Κύπρου, αντιστάθηκαν, αιχμαλωτίστηκαν, εκτελέστηκαν, βασανίστηκαν, από τις βάρβαρες ορδές των Μεχμετζίκ που υλοποιούσαν το «σχέδιο ανακτήσεως Κύπρου», του βαθέως τουρκικού κράτους. Τιμούμε όσους αγνοούνται ή παραμένουν άταφοι σε κάποιες χαράδρες της κατεχόμενης γης μας.

    Εμείς δεν ξεχνούμε. Δεν παραδίδουμε τα Ιερά και τα Όσια μας στον Αττίλα, και όπως έγραψε πριν από 2 αιώνες ο Ρήγας Φεραίος, δεν κάνουμε ειρήνη με όποιον κατέχει Ελληνικό τόπο.
    Σήμερα στρέφουμε το βλέμμα στο πληγωμένο βουνό μας και θωρούμε πέρα απ αυτό, το πέλαγο, τις ακτές, τα χωριά, τα δάση, τα περιβόλια, τα νεκροταφεία, τις εκκλησιές, τα μοναστήρια μας. Ακούμε τον θρήνο και τις οιμωγές της σκλαβωμένης μας γης, ακούμε τις φωνές που έρχονται από τα βάθη των αιώνων, ακούμε τα κουπιά των προγόνων μας Αχαιών και Δωριέων, να πλαταγίζουν στο νερό καθώς οι Ελληνικές τριήρεις έφθαναν στο νησί μας, ακούμε την ιστορία να μας θυμίζει το χρέος να λευτερώσουμε τούτην την γη.
    Για μας δεν αρκεί ένα μνημόσυνο μια φορά τον χρόνο και η επανάληψη των κούφιων λόγων καταδίκης της εισβολής.
    Για μας ο αγώνας είναι καθημερινός, είναι ένας αγώνας που γίνεται μέσα μας, να μην ξεχάσουμε, να μην παραιτηθούμε , να μην αποδεχθούμε τον εκτουρκισμό του νησιού μας, να μην υποταχθούμε στις αποφάσεις όσων έχουν συμβιβαστεί, να μην αποδεχθούμε τα κελεύσματα όσων μας λένε ξεχάστε την Κερύνεια.
    Αγωνιζόμαστε συνεχώς μέσα στις οικογένειες μας για να ξέρουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας από που έρχονται , για να ξέρουν που πηγαίνουν, για να μιλούν Ελληνικά, για να μην ξεχάσουν το χρέος τους να λευτερώσουν τον τόπο μας.
    Εμείς αγωνιζόμαστε μέσα στην κοινωνία, να μην καταληφθεί από αδιαφορία, απάθεια, άγνοια, να μην την κυριεύσει η τρυφηλότητα, να μην απογοητεύεται από τους κλέφτες και διεφθαρμένους που κατέστρεψαν ότι άφησε ανέγγιχτο ο Αττίλας και μετέτρεψαν σε αποκαΐδια την κοινωνική συνοχή, το φρόνημα, την περηφάνεια, το φιλότιμο πολλών συμπατριωτών μας.
    Αντιστεκόμαστε στην επέλαση όσων θέλουν λύση χτες και τώρα, όσων θέλουν την όποια λύση, την υποταγή, τους όρους συνθηκολόγησης που επιβάλλει η Τουρκία. Δεν αποδεχόμαστε τον τυφλοσούρτη των συνομιλιών, χωρίς μπούσουλα, χωρίς στόχο, χωρίς πυξίδα, χωρίς εναλλακτική πορεία, με μόνη καθοδήγηση την σύγκλειση των άστρων που προβάλλει ο κάθε τυχάρπαστος αντιπρόσωπος των ξένων.
    Δεν αποδεχόμαστε να συνομιλούμε γονατισμένοι, χωρίς στρατό και ισχύ, με κατεστραμμένη οικονομία από ατιμώρητους εγκληματίες που κυκλοφορούν ανάμεσα μας και μας βρίζουν γιατί αντιτιθέμεθα στα έκνομα σχέδια τους για την τουρκοποίηση του τόπου μας και του λαού μας. Δεν θα μετατραπούμε σε φυλή λινομπάμπακων όπως μας αποκαλούν οι Τούρκοι υπουργοί , δεν θα καταθέσουμε την ελληνική ψυχή μας, δεν θα επιτρέψουμε να μας κάνουν λοβοτομή για να χαθούν οι αρχαίες μνήμες, δεν θα απωλέσουμε την ταυτότητα μας για να μπορέσει να εφαρμοστεί η λύση. Δεν θα υποστείλουμε την Γαλανόλευκη Ψυχή μας ποτέ. Υπάρχουν εστίες αντίστασης που πυκνώνουν, μεγαλώνουν, φουντώνουν. Δεν αποδεχόμαστε την δειλή και φοβισμένη πολιτική που ακολουθείται για χρόνια και που έχει βαφτίσει την υποταγή μας στην Τουρκία σε επανένωση τάχα και ΔΔΟ.
    Διεκδικούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού μας, την περήφανη επιστροφή στον τόπο μας, την περηφάνεια της Ελληνικής καταγωγής και του πολιτισμού μας , την Ελληνική μας γλώσσα, τις αμμουδιές του Ομήρου, την Καρπασία, την Κερύνεια, την Μόρφου , την Αμμόχωστο, την Λύση, την Βατυλή, την Κοντέα, την Ακανθού, τον Άη Γρόση, τον Δαυλό, την Κυθραία, την Κυρά, την Φιλιά, την Μακράσυκα, την Όρκα, την Βασίλεια!
    Θέλουμε την ειρηνική συνύπαρξη με τους τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, δεν θέλουμε να γίνουμε υποτακτικοί τους και τουρκικό βιλαέτι.
    Αγωνιζόμαστε μέσα στην Βουλή, μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε ολόκληρο τον κόσμο και κυρίως μέσα στον λαό μας να μην περάσουν τα σχέδια της Τουρκίας. Που στέλνει τον στόλο της και μας απειλεί, που απαγορεύει την ανόρυξη των υδρογονανθράκων, ενώ η κυβέρνηση ψελλίζει αδύναμα ότι θα φέρει το ζήτημα στην ΕΕ.
    Η Τουρκία θεωρώντας εκλιπούσα την Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς να έχει υποστεί οιονδήποτε κόστος, συνεχίζει ακάθεκτη τα σχέδια της για την τον ολοκληρωτικό έλεγχο της Κύπρου. Εμείς αντιστεκόμαστε. Η αλληλεγγύη αντιστέκεται. Μάχεται, πολεμά και δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα παρά μόνο την μέρα που θα στήσουμε επάνω στον Κυπαρισσόβουνο μια στήλη που θα φθάνει μεσούρανα, μια στήλη από το Άγιο Φως της Ελευθερίας.